Mama is moe.

Vandaag is het zondag!

Weer zo een verwarrende zondag begin oktober waar de zon blijft schijnen, de wolken er ook zijn en ik niet zo goed weet wat ik dragen moet.

Omdat de wolken winnen van de zon en ik toch uit mijn meeste zomerkleren gegroeid ben, ga ik maar voor mijn joggingbroek met t-shirt.

Ik kan deze al helemaal zelf aan doen hoor!

Eerst steek ik mijn ene arm in een mouw dan mijn andere arm in dezelfde uhmm andere mouw, hoofd door het grote gat en.... hUmPpFflMnNnGrGr Ja!

Oei! Mijn tekening op de t-shirt is verdwenen!

Opnieuw.... hUmPpFflMnNnGrGrMAMAhUmPpFflMAMAIKKANDANInNnGrGr

Gelukt!

Dan mijn broek! Met bijna hetzelfde systeem. Dat heb ik gezien op mijn stappenplan:

Ene been in een pijp andere been in een pijp... oei! Mama ik heb een rokje aan!

Opnieuw... Ene been uit de pijp en in de andere pijp.... hUmPpFflMnNnGrGrMAMAhUmPpFflMAMADALUKTNInNnGrGr! Ja!

Oh! Mama mijn touwtjes zijn weg!!

Poging drie.....

Zie je, ik kan dit al vlotjes zelf hoor!

Maar wat is het hier ineens warm! Zou ik dan toch een rokje aan moeten vandaag!!?

Nu ik klaar ben met aankleden en eten is het tijd om wat te spelen.

De reden dat ik vandaag dit allemaal zelf kan is omdat ik een zéér goede dag heb. En op zeer goede dagen laat ik altijd het beste van me zien, laat ik mij het luidst horen en wil ik dat iedereen even enthousiast meedoet.

Soms hoor ik papa en mama dan wel eens tegen elkaar zeggen  ‘ze gaat weer over haar punt’, maar dat snap ik niet zo goed.

Terwijl ik wil beginnen spelen zie ik mama in de zetel kruipen.

Dat is toch wel een beetje gek, niet?

Er klopt iets niet… maar wat!!??

Vlug vink ik mijn mogelijkheden aan en af in mijn hoofd:

Mama gaat slapen, het is nacht:

neen, kan niet want het is niet donker en we hebben net ontbeten.

Mama is verdrietig:

neen, kan niet want ik zie geen tranen.

Mama is boos:

neen, kan niet want ik ze kijkt niet boos en ik hoor geen vreemde geluiden.

Alhoewel?? Dit is een twijfelgeval!

Mama is ziek:

Ja! Dat kan!

Vorige keer wanneer mama ziek was - of toch zei dat ze ziek was - lag ze ook op de zetel.

Mama is gewoon nog moe:

Dit kan ook wel.

Deze nacht rond twee uur brachten we een bezoekje aan spoed. De dokter zei dat ik een paniekaanval had gekregen. Heel mijn lichaam deed pijn, ik was aan het hyperventileren en kreeg op mijn rug allemaal vlekjes. Omdat mama en papa niet goed wisten of de paniekaanval een gevolg was van de uitslag of de uitslag een gevolg was van mijn paniekje, besloten ze toch maar het zekere voor het onzekere te nemen. Na een telefoontje naar spoed werden ze vriendelijke uitgenodigd op een nachtelijke koffieklets. Maar dan zonder koffie.
Ik kan je wel vertellen dat een vloek van papa om 2u ’s nachts, niet hetzelfde klinkt als zijn vloek overdag (die hij onder het alziend oog van mama dan nog probeert weg te werken).

Ik heb dus nog twee opties over en nog één reserve-idee (het twijfelgeval).

Ik:

Mama?

Ben je ziek?

Mama:

Neen Lucie, niet echt! Maar mama heeft wel overal  pijn. Ik heb hoofdpijn en een beetje rugpijn.

Ik:

Oei! Heb je ook schrik van iets?

Mama:

Neen Lucie. Mama heeft gewoon wat weinig geslapen.

Ik:

Oh! Dan ben je moe!?

JEP! Ik wist het!!

PAPAAAA, MAMA IS MOE!

Mama:

Ja Lucie mama is moe! Ik ga een beetje rusten op de zetel. Maak jij jouw puzzel verder af die op je tafeltje ligt.

Ik:

Ah, maar ik wil bij je liggen. Ik ben ook moe. Ik heb ook niet goed geslapen.

Wacht, ik kruip wel zelf op je!

*Twee minuten rust*

Kijk eens wat ik kan mama? Ik kan een koprol maken op jou! Kan jij dat ook?

Mama:

Lucie, ik ben moe! Mama gaat rusten!

Ik:

Ik zal je wel helpen hoor mama!

HuMpFf…. Één been omhoog… Het andere bee…

Mama ik krijg je benen niet omhoog!

Mama:

Dat moet ik ook niet Lucie! Ga nog eens wat spelen.

Ik wil rusten.

Ik:

Maar je hebt nog niet alles gezien wat ik kan! Kijk ik kan ook op je staan en op één been en…

Oh, ik heb een ideetje!

Ik zal je ‘massejen’ omdat je pijn hebt.

Ik kan dat wel goed hoor ‘massejen’! Kan jij dat ook goed mama?

Oh! Kijk Jerom komt ook meehelpen ‘massejen’.  Kom Jerom, ik schuif wel een beetje op! Er is nog wel een plaatsje vrij op mama…

Masseej jij alvast mama haar armen, Jerom! Ik zal haar gezicht dan doen.

Mama:

*zucht*